تبليغاتX
×--یک عمر بی تو ولی با تو بودم--×
هر رفتنی رسیدن نیست ولی برای رسیدن راهی جز رفتن نیست . برای رسیدن میرم
ديدم در آن كوير درختي غريب را
محروم از نوازش يك سنگ رهگذر
تنها نشسته اي
بي برگ و بار زير نفس هاي آفتاب
در التهاب
در انتظار قطره ي باران
در آرزوي آب.

ابري رسيد
چهر درخت از شعف شكفت
دلشاد گشت و گفت:
اي ابر
اي بشارت باران!
آيا دل سياه تو از آه من بسوخت؟!
غريد تيره ابر
برقي جهيد و چوب درخت كهن
بسوخت!

چون آن درخت سوخته ام در كوير عمر
اي كاش
خاكستر وجود مرا با خويش
مي برد باد
باد بيابانگرد.
اي داد
ديدم گردباد
حتي
خاكستر وجود مرا
با خود نمي برد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت 11:45  توسط آزاده . بهاره 1370 | 

 

سلام به همه دوستای گل از اینکه دیر به دیر میایم آپ میکنیم معذرت به خاطر یه سری از مشکلات دیر به دیر میایم

بازم ببخشید ولی شما ما رو از نظرهای گرمتون دریغ نکنید منتظرتون هستیم

یا حق فعلا بای

بهاره

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 9:58  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
ای که می پرسی نشان عشق چیست

                          عشق چی جز ظهور مهر نیست

عشق یعنی مهر بی چون و چرا

                            عشق یعنی کوشش بی ادعا

عشق یعنی مهر بی اما و اگر.......

                                 عشق یعنی رفتن با پای سر

عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست

                                      عشق یعنی جان من قربان اوست

عشق یعنی خواندن از چشمان او

                                          حرف های دل بدون گفت و گو

عشق یعنی مستی از چشمان او

                                              بی لب و بی جرعه بی چی بی سبو

گاه چشم و بدر ابروی هلال

                                                 چهره ی مهتابی او در خیال

عشق یعنی عاشق بی زحمتی

                                                   عشق یعنی بوسه ی بی شهوتی

                       *  عشق یار مهربان زندگی  *

بهاره

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 14:40  توسط آزاده . بهاره 1370 | 

قضاوت درباره اشتباه ديگران چه آسان
قضاوت درباره اشتباهات خودمان چه مشکل
                                                            حرف زدن بدون انديشيدن چه آسان
                                                             مراقب حرف زدن بودن چه مشکل
رنجاندن آنکه دوستت دارد چه آسان
مرحم نهادن بر زخم دلش چه مشکل
                                                            هر شب رويايي تازه داشتن بچه اسان
                                                            جنگ برا رسيدن به رويا چه مشکل
گريه براي عشق از دست رفته چه آسان
تلاش براي از دست ندادنش چه مشکل


                                       عاشق شدن چه آسان
                                       عاشق ماندن چه مشکل

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 18:51  توسط آزاده . بهاره 1370 | 

....
من عاشق هيچ کسي نيستم
من عاشق غروبم
عاشق نشستن و خيره شدن به غروب
من عاشق ابرم
که هر چه شبنم است از اوست
عاشق سنگ انداختن توي آب
گوش کردن به صداي دلنشين موج
من همراه غروب عاشق ميشوم
و همه طول شب را عاشق ميمانم و به سرزمين خيال ميروم
و ار عشق مينويسم
احساس خوب عاشق بودن
من عاشق اين احساسم
+ نوشته شده در  جمعه پنجم بهمن 1386ساعت 17:39  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
چه ساده زندگي ميکردم بي ريا تنها بي صدا
چه آرام با خودم درد و دل ميکردم
روزهارو با رفيق شب و روزم
که همان تنهايي بود  سپري مي کردم با تنهاي خودم بودم و هيچ آرزويي نداشتم
عاشق شدن برايم يک رويا بود
تنهايي برايم حقيقت تلخ زندکي
يک زندگي سوت و کور بدون هيج دغدغه و دلهره و ترس

اما حالا ...........


دل به غريبه بستم از همه دنيا گسستم . به خاظر غريب نسبت هارو شکستم
دل به غريبه باختم قصر رويا رو ساختم . نفهميدم غريبه زشتي هاش دل فريبه
نفهميدم اشتباه عاشقي يک گناه
دلم از آدما خونه ميگيره هي بهونه
ميگيره بهونه هي بهونه
دلم ميخواد گريه کنم
ولي چرا براي کي؟
شايد واسه دل خودم
شايد براي ديگري
شايد دلم شکسته شد شايد چشام خسته شد
از ديدن دل هاي سنگي
از زور دلتنگي
....

+ نوشته شده در  جمعه پنجم بهمن 1386ساعت 17:38  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
می خوام دنیا رو تقسیم کنم: آسمون ماله من ستاره ها مال تو ماه ماله من خورشید ماله تو اصلا بیا یه کاری کنیم همه دنیا ماله تو تو ماله من

 

یادم باشد : حرفی نزنم که دلی بلرزد و خطی ننویسم که کسی را آزار دهد ، یادم باشد : که روز و روزگار خوش است و تنها دل من است که دل نیست ، یادم باشد : جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم ، یادم باشد : باید در برابر فریاد ها سکوت کنم و برای سیاهی ها نور بپاشم ، یادم باشد : از چشمه ، درس خروش بگیرم و از آسمان ، درس پاک زیستن، یادم باشد سنگ خیلی تنهاست، باید با او هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند ، یادم باشد برای درس گرفتن و درس

يادت باشه دنيا گرده. هر وقت احساس كردي به آخر رسيدي شايد در نقطه شروع باشي

 

خواستم زندگی كنم؛ راهم را بستند... خواستم حرف بزنم؛ گفتند گناه است... گریه كردم؛ گفتند كودكانه است... خندیدم؛ گفتند دیوانه است... حالا كه با تمام وجود سكوت كردم؛ میگویند عاشق شده است

 

ميدوني وقتي خداداشت بدرقه ام مي كرد بهم چي گفت؟جايي كه ميري مردمي داره كه ميشكننت نكنه غصه بخوري من همه جا باهاتم.تو تنها نيستي.توكوله بارت عشق ميزارم كه بگذري، قلب ميزارم كه جاي بدي نيست، اشك ميدم كه همراهيت كنه،ومرگ كه بدوني برميگردي پيشم

    *   بهاره   * 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم دی 1386ساعت 11:20  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
وووووووواااااااااااای ی ی ی ی ی

سلام به دوستای گل خوبین؟

من که دیگه مردم آزاده رو نمی دونم هنوز زنده است یا نه ولی من که هنوز اولشه خسته شدم بریدم از دست این امتحانا زودتر تموم شه ما هم راحت بشیم

فکر کنم یه دو هفته ای میشه که اصلا هیچی تو این وبلاگ ننوشتیم دیگه هر چوری بود امروز رو به خودم استراحت دادم گفتم بیام یه ذره خستگیم در بره و در خدمت شما باشم

دوستای گل نظر بدین خوشحال میشیم

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت 13:41  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
"  گر جام مرا شکست يارم آزردگي اي جز اين ندارم کان لحظه مرا که جام بشکست آزرده نگشته باشدش دست"

"  تقصيردلم چيست اگر روي تو زيباست حاجت به بيان نيست که از روي تو پيداست من تشنه ي يک لحظه تماشاي تو هستم افسوس که يک لحظه تماشاي تو روياست"

  " ما شقايق هاي باران خورده ايم سيلي ناحق فراوان خورده ايم"

 

  قربانه شما * بهاره*

                                                      ((  یا حق))

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 19:38  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
 اگه یه روز آرزو کنم چیزه دیگه ای باشم دلم می خواد اشکای تو باشم که با چشمات به دنیا می یام رو گونه هات زندگی می کنم و رو لبات بمیرم

 زیبا ترین عکس ها در اتاق تاریک ظاهر می شه پس هر وقت قسمته تاریکه زندگیت واقع شدی بدون که خدا قسط داره یه تصویره زیبا ازت بسازه

يکي ميگه دوستت دارم يکي با نگفتن بهت ثابت ميکنه به نظرت بايد با کدوم يکي موند

 ازکسي که دوستش داري ساده دست نکش شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشي از کسي هم که دوستت داره بي تفاوت عبورنکن چون شايد هيچ وقت هيچ کس تورو مثل اون دوست نداشته باشه

 مهربانی را در نگاه کودکی دیدم که ابنباتش را به دریا داد تا دریا شیرین شود

 کاش می شد اشک را تحدید کرد مدت لبخند را تمدید کرد کاش می شد در میانه لحظه ها لحظه ی دیدار را نزدیک کرد

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آذر 1386ساعت 15:28  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
    سسسسللللللاااااااااامممممم به بروبچ         

خوبین؟

 امیدوارم همیشه خوب باشید (بابا خسته شدیم من که این چند وقته تو هر چی وبلاگ رفتم داشت اشکم در می آمد یه ذره بابا انرژی بدین به آدم عوض ضد حال)

نقاشیم خوبه؟        ((دوستدار شما بهاره))                  

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 18:57  توسط آزاده . بهاره 1370 | 

 

از گل باغچه خودش کنده داره به خودش پس میده

(((بهاره)))

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آذر 1386ساعت 19:48  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم

تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

تو را به جای همه ی کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم.............................

و برفی که آب میشود...............................

وبرای خاطر نخستین گلها ..............................

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 17:40  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
 

عاشقم عمریه اما تو دلت جایی ندارم
عاشقم اما چه فایده تو دلت جایی ندارم
یه روزی می شه که دست رد به سینم می زنی تو
می دونم که من ساده تو دلت جایی ندارم
می دونم که از تب عشق تو داری بهم می خندی
می بینی چه بی قرارم اما در به روم می بندی
نمی ذاری که چند دقیقه لحظه ای با تو باشم
دور می شی مثل یه سایه دلمو اسیرت کردی
می دونم یه عشق تازه اومده جامو گرفته
سر سنگین شدی رفتی تو دلت جایی ندارم
شب و روز با عشق تازت می ری و خوش می گذرونی
دیگه به فکرم تو نیستی تو دلت جایی ندارم
اما دوست دارم بدونم حرف آخر دلت و با نگات برگشتی گفتی تو دلت جایی ندارم
انگاری همش یه خوابه
خواب نه مثل سرابه
چی بگم از ......
رنج و عذابه

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 18:6  توسط آزاده . بهاره 1370 | 
سلام . این بار منم آزاده  البته بهار جونم پیش دستی کرد زودتر اومد .

 امروز تولدش بوده من نمیدونم بچه ۱ روزه مگه میاد آخه تو وبلاگ پست بزاره .؟

 این بهاره ی ما از اون اولش با استعداد بود . تو اون دنیا هم بیکار نبوده رفته تو بلوگفا از خودش وبلاگ ول کرده . چشم نخوره بچه . وای صدای گریش داره میاد .. همش بهونه میگیره ..

به کسی نگید ها بهاره فقط اینجا استعداد حرف زدن و نوشتن و آشنایی با نت و  از خودش نشون داده . راسش دوست نداره جلب توجه بشه . که از فردا مجله و روزنامه هی بگن بهاره خانم شما یه روزه چی جوری مطلب به سایت اضافه کردید . آخه میفهمش چون الان همه دارن بوسش میکنن هی داد میزنه میگه میخوام وب و آپ کنم .خوب بهاره من و تو نداریم که ای بابا !  آهان و از آنجا بود که ما هر دو ناکام به خواهر ماندیم و یکدیگر را آبجی خطاب کردیم .

یه بار دیگه میگم بهاره جونم تولدت مبارک ...!

 الان بهاره جونم شمع ۱۶ رو فوت کرد رفت تو ۱۷ . قراره جفتمون برای فوت کردن شمع ۱۷ و ورود به ۱۸ تولد بگیریم . همه دعوتین از الان به فکر کادو باشین که ما کیک سفارش دادیم ها !

+ نوشته شده در  جمعه دوم آذر 1386ساعت 0:29  توسط آزاده . بهاره 1370 |